其实原本不是很看这部电影，或许是他的名字吧《边城小镇》，有点像小品爱情电影，而小男生与小女生的爱情电影一直都不是我所会欣赏的。我的价值观是：看别人的浪漫，不如自己感受浪漫；想象自己是男女主角而幸福及悲
惨，倒不如自己把握现在感受周围。
电影一开始，介绍了北美自由贸易协定，maquiladoras，廉价年轻女劳工，低资还有女性安全。最重要，它是真实故事！就这样我决定了，把我接下来的120分钟给它！
这部电影肯定会好看过Harry，因为看了这部电影，朋友邀我去看哈利，可是我还不想被哈利破坏这部电影带给我内心的震撼。真实，热情，腐败，政治的黑暗，自贸的真面目。。。
如果这周末有空，或累了想休息，不妨去看这套电影。很可惜，还没上映。你可以上网下载或去翻版电看下，肯定好看过Die Hard 4.0！
剧情：
從1993年以来，墨西哥边境的一座城市——華雷斯市 (Ciudad Juarez)及其周邊調查一宗尚未破获的連環奸殺案，受害女性多达400名。其中有很多受害的年轻女性都在马奎拉多纳工厂做事，这起连环凶杀案也因这些 靠近美墨边界的工厂而被称为“马奎拉多纳”凶杀案。而這個連環兇殺案竟然被當局政府試圖掩蓋事實與真相。來自芝加哥先鋒報的女記者Lauren受主編委 託，到當地索取獨家資料，以得到社會的關注。
初來此地的Lauren抵達華雷市於是聯絡上了從前的知己Diaz，並希望能借助Diaz所創辦的為當地人伸冤的報社找出這件事的真相。但這卻是一個艱巨的任務，因爲他們始終爭鬥不過強大的墨西哥政府。
自 從Lauren遇上了從死裏逃生的受害者Eva，讓她不斷想起親眼看見雙親去世的過去，同時讓她更加同情只有16嵗的Eva，於是她決定與兇手及政府抗戰 到底。但事實終究是事實，凴他們幾個人的力量是無法與邪惡抗戰的。當他們終于走進真相的時候，有人爲了利益放棄了這篇報道、有人爲了自保，把Diaz殺 了。面對所有的不利，Eva選擇臨陣退縮。而重囘華雷市的Lauren四處找尋Eva的蹤影，結果被幕後的黑手乘虛而入，Lauren的生命受到威 脅……
最後，Eva救了被壞人挾持住的Lauren，壞人活活被火燒死。這代表一切結束了嗎？
答案是沒有。雖然Eva與家人受到了人權組織的保護離開了傷心地；傷害Eva的兇手也受到了報應；但沒有人因爲Diaz的死而自首；華雷市的女工仍然受到生命的威脅，因爲奸殺案仍然持續著……
這個世界爲了利益已不再和平，沒有人會願意保障當地女工的安全，沒有人願意把真實説出來，沒有人聽見她們的慘叫聲……
這是一個及殘酷的事實。至今，華雷市的女性仍然受到威脅，但是沒有人為他們作出保障。劇中的Lauren最終接管了Diaz的報社，繼續報道一些被政府嘗試掩蓋的真相。
墨西哥是一個無法無天的國家，在這裡，沒有法律，人們沒有保障。
此片除了揭發墨西哥一件鮮爲人知的連環奸殺=案，還側面批評了美國人爲了利益不擇手段的不是；工廠主爲了自保，兩邊賄賂，無法無天，公民完全失去了自主權。
這是一部充滿批判性的犯罪電影，值得一看。不單只是女性從中可以學會自我保護意識，也可以讓我們更了解國家政府權力的濫用程度。
Ucapan
Sempena Konvensyen Rakyat anjuran Bersih
Salam Sejahtera saya mengucapkan kepada pengerusi
majlis, pemimpin-pemimpin parti politik, pemimpin-pemimpin badan bukan
kerajaan, tuan-tuan dan puan-puan yang menghadiri konvensyen rakyat anjuran
Bersih.
Saya berasa amat bangga kerana diberi
peluang untuk berucap pada konvensyen rakyat hari ini. Konvensyen Rakyat,
namanya diberi dengan amat tepat sekali dimana rakyat merupakan tumpuan utama
dalam perhimpunan hari ini kerana rakyat merupakaan element yang terpenting
sekali dalam pembentukan sesebuah masyarakat dan negara.
Penubuhan Malaysia ataupun kemerdekaan pada
suatu ketika dahulu merupakan aspirasi seluruh rakyat dimana rakyat menolak dan
cukup dengan eksploitasi negara penjajah yang mementingkan kepentingan mereka
sendiri. Hasil bumi dieksplotait, rakyat bekerja dengan gaji yang cukup sikit,
apatah lagi kebebasan politik dan hak civil yang sepatutnya dimiliki rakyat.
Walaubagaimanapun, kehendakan rakyat
untuk mengejar kebebasan, kesamarataan dan hak sivil dan politik tidak pernah
terputus sehingga hari ini. Sebagai rakyat dan sebagai intellektual dalam
masyarakat, mahasiswa merupakan saraf kepada ketidaksaksamaan masyarakat
(social inequality) dan suara kepada keadilan masyarakat (social justice).
Dengan kemampuan untuk memberi kritikan yang mendalam bagi keadaan semasa dan
berkedudukan sosial dan yang akan mengambil alih kepimpinan masyarakat dan
negara pada masa depan, sokongan golongan mahasiswa sering diberi tumpuan oleh
parti politik.
Pada tahun1969, mahasiswa telah mengadakan rapat umum di seluruh Malaysia. 
13 rapat umum diadakan
dan telah dihadiri lebih daripada 100ribu rakyat. Dan pada masa yang sama,
mereka mengedarkan manifesto pilihanraya mahasiswa kepada rakyat. Hasilnya
terlihat apabila kerajaan perikatan kalah teruk dalam pilihanraya umum 1969.
Dan inilah yang kita katakana kuasa mahasiswa yang mampu membawa perubahan.
Namun, baru baru ini menurut Suruhanjaya
Pilihanraya (SPR) masih terdapat 4.9 million orang muda belum mendaftarkan diri
sebagai pemilih walaupun pilihanraya umum sudah dekat. Pendaftaran sebagai
pemilih bukan sahaja berkaitan dengan perlaksanaan tanggungjawab sebagai rakyat Malaysia, tetapi lebih serius lagi, ia mencerminkan tahap keperihatinan politik golongan muda ini.
Di universiti, Akta Universiti dan Kolej Universiti
(AUKU) 1971 merupakan senjata utama yang direka khas untuk menyekat kesedaran
dan penglibatan politik mahasiswa. Menteri Pengajian Tinggi, Datuk Mustapa
Mohamed mengatakan bahawa Kementerian Pendidikan Tinggi akan mengambil tindakan
terhadap 38 pelajar yang telah dikenalpasti berkempen dalam pilihanraya kecil
Machap dan Ijok untuk pembangkang (The
Sun 22 Mei 2007).
Tuan-tuan
dan puan-puan, jangan kita lupa mahasiswa juga memikul tanggungjawab sebagai
rakyat. Universiti bukanlah tempat dan alasan untuk mendiskriminasi dan
menidakkan hak asasi seorang warganegara. Universiti adalah tempat untuk
menimba ilmu demi berkhidmat kepada rakyat, sifat sebenar mahasiswa bukanlah
belajar demi keuntungan, tetapi belajar demi kebahagian rakyat, berjuang demi hak
asasi manusia dan berkorban untuk kesaksamaan, keadilan dan kebenaran.
Sudah 50
tahun merdeka, adakah rakyat bebas daripada akta zalim yang boleh menahan
sesiapa sahaja dengan keinginan pemerintah seperti ISA dan OSA? Lihat kes
Kampung Berembang dan kes rumah setinggan lain, adakah rakyat menikmati
kehidupan yang lebih senang? Petroleum, Kelapa Sawit, dan sumber bumi lain,
adakah rakyat berkongsi pendapatan ini? Adakah rakyat sudah bebas? Adakah
rakyat sudah merdeka? Belum, sehingga kita bersedia untuk berdiri dan menuntut
kembali hak kita.
Saudara dan
saudari sekalian, cabaran utama kita sekarang adalah untuk memperjuangkan
demokrasi di Malaysia. Ini bermaksud penglibatan rakyat dalam proses membuat
keputusan, ketelusan dalam pentadbiran kerajaan, jaminan hak asasi manusia,
media dibebaskan, akta zalim AUKU, ISA (Internal Sercurity Act), OSA (Official
Secret Act), PPPA (Printing Press and Publication Act) dan lain-lain lagi. Dimansuhkan,
pegawai yang membolot kekayaan negara diambil tindakan dan merealisasikan
sistem pengimbangan politik serta pengantian parti pemerintah.
Pada masa
kita menuntut reformasi sistem elektorial, kita juga menuntut agensi kerajaan
bebas daripada kongkongan parti politik. Suruhanjaya Pilihanraya, Polis,
Mahkamah, Universiti dan lain-lain lagi seharusnya menikmati autonominya
sendiri dan bebas daripada campur tangan ahli politik. Negara milik rakyat dan
kerajaan milik rakyat juga, namun penjajahan tidak akan keluar jika kita tidak
menyingkir, kebebasan tidak akan diperolehi jika tidak berusaha, kebahagian
tidak akan dinikmati jika rakyat masih belum bangkit.
Hidup
Rakyat.
Mahasiswa
menyokong tuntutan Bersih untuk mencapai pilihanraya yang bebas dan adil,
tetapi ia adalah sub agenda kita kepada agenda yang lebih besar, iaitu mendemokrasikan
sistem politik dan kuasa dikembalikan kepada rakyat.
Sekian, terima kasih.
